De Buizerd is misschien wel de meest talrijke roofvogel van Nederland. Hij is regelmatig bij weilanden en langs wegen te zien op allerlei plaatsen waar hij de omgeving een beetje kan overzien en bij wat geluk misschien ook nog wel een muisje ziet rondwandelen. Vanuit het menselijk standpunt gezien, zou kunnen worden gesteld dat de Buizerd een enorm luie vogel is. Maar eigenlijk is de doorgaans rustige levenswijze van deze vogel juist een enorm slimme methode om zo min mogelijk energie te verspillen.

Buizerds zijn er in vrijwel alle tinten, van bijna wit tot tegen zwart aan. Sommigen denken wel eens dat de witte Buizerds uit het hoge noorden komen, maar dit is niet het geval.

De Buizerd is een wat gedrongen en forse roofvogel. Tijdens de vlucht, vallen de brede enigszins afgeronde vleugels goed op. Soms wordt de Buizerd wel eens voor een Havik aangezien, maar hij heeft niet zo'n lange staart als de Havik en ook zijn z'n vleugels breder van vorm.

Een ander groot verschil met de Havik is dat de Buizerd minder schuw van aard is waardoor hij ook veel vaker in het wild kan worden gezien. Gesteld zou kunnen worden dat hij qua karakter ook wat zachtaardiger lijkt. Net als de Torenvalk, heeft ook de Buizerd een grote culinaire liefde voor muizen.

Niet voor niets noemen onze oosterburen hem ook mausebuzard (muisbuizerd). Naast muizeneter, heeft hij ook een grote voorliefde voor aas (vaak doodgereden dieren). Tevens vormen andere kleinere zoog- en knaagdieren zoals mollen en ratten een onderdeel van zijn menu, alsmede regenwormen, amfibieën en insecten.

Omdat hij niet de snelle sprintfaciliteiten van de Havik heeft, doet hij de jacht wat rustiger aan en zal hij niet snel een vogel vangen, tenzij bij volslagen verrassing of als het een sterk verzwakt dier is. Mede doordat de Buizerd ook een aaseter is, wordt deze vogel nogal eens het slachtoffer van vergiftigd aas dat door gefrustreerde mensen is neergelegd. Die denken nogal eens dat de Buizerd "hun" volwassen Hazen uit het veld slaan of 'uitsluitend' fazantenkuikens nuttigen.

Daarnaast heeft hij door zijn eetgewoonten ook regelmatig last van Kraaien die hem het leven zuur (proberen te) maken.

De Buizerd maakt er zelf overigens ook geen enkel probleem van om andere (kleinere) roofvogels van hun prooi te beroven.

Als u bovenstaand voedingspatroon bekijkt is het misschien niet verwonderlijk waarom de Buizerd zo'n succesvolle roofvogel is want hij is met zijn voedselkeuze- en methodes zeer veelzijdig. In principe is de Buizerd een standvogel, maar s'winters vindt er toch een bepaalde trek plaats waarbij Nederland ook vaak wordt aangedaan door exemplaren uit Scandinavië.

Hij geeft de voorkeur aan een gevariëerd landschap, bij voorkeur gebieden met akkers, weilanden en bosstroken. De open gebieden worden dan meestal als jachtterrein benut en overnachtingen vinden plaats in de begroeide gebieden.

De Buizerd maakt zijn nest in een boom, het liefst in een wat meer bosrijk terrein. Vaak is dit een bos dat grenst aan zijn jachtterrein. Elk jaar wordt door beide vogels, samen een nieuw nest gebouwd of een bestaand nest weer opgeknapt voor gebruik. Soms worden ook wel eens oude Haviksnesten gebruikt. Omgekeerd wordt een Buizerdnest wel eens door een Havik gebruikt.

Het vrouwtje begint met het leggen van de 2-4 eieren omstreeks maart, die elk zo'n 36 dagen worden bebroed. De jongen blijven dan 50 dagen in en rondom het nest. Na het uitvliegen worden ze nog eenzelfde periode door de ouders verzorgd en regelmatig van voedsel voorzien.

Na het uitvliegen kunt u soms complete Buizerd families op grote hoogte zien rondcirkelen. Vaak laten ze dan ook hun typische gemiauw horen.

Een geluidsopname van de Buizerd kunt u hier horen.